Ik ben een tijdje hier niet geweest. Was niet in de stemming vanwege het verlies van een dierbare kennis. Eergisteren kwam ik weer eens even kijken en toen las ik het afschuwelijke nieuws over Lionheart. Tranen sprongen in mijn ogen. Ondanks dat ik haar nooit in levende lijve heb ontmoet was ik erg dol op haar. Ik genoot van haar prachtige blogs, ik hoop dat het blog over een zinderende zomerdag in Frankrijk nog tevoorschijn komt. Toen ik dat las was het alsof ik er zelf was. Zo kon ze schrijven, magisch!
Maar ook hilarisch en tragisch…zo veelzijdig was ze. Ik heb af en toe tranen met tuiten gelachen als ik met haar aan het ‘praten’ was met haar gekke, fantastische humor. Door haar heb ik bv deze site leren kennen . En ik werd af en toe wat ongeduldig als ze weer eens verliefd was en zo theatraal kon zijn: Ik hou van hem, Ik mis hem zo… Ik verwonderde me dan altijd over de snelheid waarmee die gevoelens bij haar opkwamen.
Maar zo was ze, iemand van uitersten. Grote hoogten en diepe diepe dalen.
Een bijzonder mens is weg.
Ik zal haar hier enorm missen
Van: *Armadillo*
Yonit,
Ik heb je vertrek hier niet meegemaakt omdat ik ruim een maand het land uit was.
We hadden alleen contact via Happy, een enkele keer via privémail als jij een moeilijke tijd doormaakte. Soms vond ik dat je die crisissen te veel etaleerde op Happy. Niet vanwege de openheid maar vanwege de onmacht waarmee je menig lezer achter liet.
De laatste tijd kwam dat steeds minder vaak voor. (althans, wat ik meegemaakt heb). Ik kreeg de indruk dat het je beter ging en je blij was met de hulp die je had.
Vorig jaar hebben we het een dag voor je verjaardag, uitgebreid gehad over het kind dat je was. Naar aanleiding van een foto op je pp – in stippeltjespyjama –
Yonit, onderstaande woorden voor jou:
“Wie heeft de zon uit jouw gezicht gehaald
Wie heeft het licht in jou gedoofd
Wie heeft je rooie wangen bleek gemaakt
Wie joeg dromen uit je hoofd
Wie brak jouw kleine hart
Kleurde je ogen zwart
Wie is niet nagekomen wat hij heeft beloofd
Wie heeft het lachen in je keel gesmoord
Heeft je vuisten zo gebald
Wie heeft dat onbevangen kind verwond
Dat altijd opstaat als het valt
Wie boog jouw rechte rug
Trapte je speelgoed stuk
Wie brak jouw vleugels in de vreugde van een vlucht……………”
Uit: Wie van Herman van Veen
Eldé