Je loopt buiten, het is mooi weer,
Je puppy speelt met een andere hond.
Een merel verdedigt zijn territorium
met welluidende mereltaal voor ‘Rot op’.
En opeens is het daar – loodzwaar.
Je zakt bijna door je knieën en je ogen
vullen zich ongevraagd met snikhete tranen.
Een aanval in de rug van melancholie.
Elke zorg die je hebt vergroot zich
tot proporties die niet te hanteren zijn.
Elk klein leed wordt een levensdrama.
En natuurlijk is er niemand die je belt.
Je loopt door, terug, met witheet lood
in je schoenen. Pijn op de borst.
Je wilt niemand er mee lastig vallen.
Thuis trek je het dekbed over je hoofd.
Laatste reacties