Zucht. Dat heb ik weer. Zit ik al met een zieke fret, moet ik toch ook voor de andere dieren zorgen. Uit dus, met Vata. Bij een redelijk vaste stek , onder een verstrengelde wilg en es, hoor ik twee eksters opgewonden kwetteren – en denk er niets van. Dan loop ik het hoge gras in met Vata. Daar zitten altijd wel katten, maar deze keer lijkt ze iets anders op het spoor. Ik volg haar en zie een hulpeloos hippende jonge ekster. Hij kan nog nog niet vliegen maar zit redelijk goed in de veren. Ik pak hem op – eksters zijn brutaaltjes, hij houdt meteen z’n snavel en maakt het zich gemakkelijk. Een rondje buren levert geen ladder op die hoog genoeg is om hem in zijn nest terug te zetten. Ik kan hem op een tak planten, maar daar dondert hij geheid weer vanaf, ten prooi aan de katten. Omdat hij al zo goed in de veren zit besluitik hem mee te nemen. Van een buurvrouw krijg ik twee eieren – het beste voedsel voor jonge vogels zolang je nog geen insectjes hebt. Shit. Morgen Hemelvaart. Dierenwinkel dicht. Dat wordt jagen in de tuin. Ik krijg hem wel groot, deze ekster. Ik heb wel raardere dieren opgevoed. Nu nog een naam. Iemand een leuk idee?
P.S.: dankzij Tijgetje heet het ekstertje nu Karel. En nou maar hopen dat hij groot en sterk wordt!
Update
De volgende dag. Het gaat goed met Karel. Ik bel met wat vogelinstanties. Tenzij ik een tamme ekster aan mij beestenboel wil toevoegen, kan ik hem beter naar de vogelopvang brengen. Daar leert hij hoe hij een wilde ekster moet zijn. Ik kijk naar Karel. Zit lekker te eten in zijn kooitje. Kijkt me aan met pientere oogjes. Als ik hem op mijn hand zet om foto’s te maken (niet zo goed gelukt, ik had geen ‘echte’ camera in huis) poept ie eerst eens lekker over m’n vingers heen. Ah ja joh, laat maar lopen. Ik kan hem nu zien. Hij heeft zijn rug naar me toe. Jasses, hoe komt het toch dat mijn hart altijd zo wijd open staat? Ik vind hem nu al lief. Een beetje van mij. Maar tussen de zieke fret en de hond, het huishouden en de tuin – nee. Het gaat niet. Karel wordt vanmiddag opgehaald door de dierenambulance, en die brengen hem weer naar de vogelopvang. Weer afscheid nemen. Adonai, pas je op Kareltje? Dattie groot en sterk wordt? Een straatschoffie?
In de kooi is Karel in slaap gevallen.
Laatste reacties