A Lion's Den

Ik ben een tijdje hier niet geweest. Was niet in de stemming vanwege het verlies van een dierbare kennis. Eergisteren kwam ik weer eens even kijken en toen las ik het afschuwelijke nieuws over Lionheart. Tranen sprongen in mijn ogen. Ondanks dat ik haar nooit in levende lijve heb ontmoet was ik erg dol op haar. Ik genoot van haar prachtige blogs, ik hoop dat het blog over een zinderende zomerdag in Frankrijk nog tevoorschijn komt. Toen ik dat las was het alsof ik er zelf was. Zo kon ze schrijven, magisch!
Maar ook hilarisch en tragisch…zo veelzijdig was ze. Ik heb af en toe tranen met tuiten gelachen als ik met haar aan het ‘praten’ was met haar gekke, fantastische humor. Door haar heb ik bv deze site leren kennen . En ik werd af en toe wat ongeduldig als ze weer eens verliefd was en zo theatraal kon zijn: Ik hou van hem, Ik mis hem zo… Ik verwonderde me dan altijd over de snelheid waarmee die gevoelens bij haar opkwamen.

Maar zo was ze, iemand van uitersten. Grote hoogten en diepe diepe dalen.

Een bijzonder mens is weg.

Ik zal haar hier enorm missen

Van: *Armadillo*

In memoriam Yonit LIONHEART, een goed mens ging van ons heen. Een dierenvriendin. Een grote ziel. Ze is daar waar LIEFDE is.

Lighthouse2

Dag Yonit! (ach yonit…) Ben ik weer eens sentimenteel, maar ik ben echt blij dat ik jou mocht kennen zoals je was!

Op jouw crematie draaiden we en luisterden we met z’n allen hiernaar:

It’s a mad world (Gary Jules) .
Come together (The Beatles) .

Helaas weet ik dat strijkconcert niet, waarmee werd begonnen en geeindigd. Maar je muziek hielp: ik had er veel aan! (vooral aan “come together”) Daar konden we allen mee samen zijn, en kon ik eindelijk ook mezelf weer eens samenpakken: Jij bent nu weg. Ik moet door… En dus… Dank je!

Mourir, c’est ne pas partir un peu.
Doeg! (en een big hug!)
Noud

Ziet men het leven,
niet meer zitten,
is het te leiden leven,
te naar.
Is het beter,
niet meer te lijden
de beslissing,
niet meer zwaar.

Voor achterblijvers,
ondraagbaar.
Datgene openstaat,
onopvraagbaar.
Ze is 1 met een zwerm vlinders,
zij…. is vrij!
Dat biedt enig troost ,
dat doet het wel bij mij!

Opgedragen aan Yonit
dag lieverd ik zal je missen xxx

Lieve Yonit,

We gingen samen naar de tentoonstelling van jouw opa. Trots was je, je leidde me rond alsof het je eigen was. De bewonderende woorden van mij voor de mooie dingen die hij maakte, kon je aan de andere kant slecht horen. Er was een persoonlijk verhaal bij haast elk object, elk meubelstuk, elke tekening.
De keuken, je wandelde er vroeger als kind in rond, nu vond je die terug in het Haags Museum. Het was een bijzondere dag. Inkijkje in jouw leven.

pantertje

En eerder in de tijd, toen het met mì­j niet zo goed ging, stuurde je me de allerliefste zwarte panter die ik ooit gezien had. Hij zit nog steeds naast me op het krukje naast mijn stoel. Je was er zo goed in; een teken van troost, een lief woord, de juiste intonatie. Niet teveel, niet te weinig. Jouw eigen mooie gevoeligheid.

We deelden veel, alweer een tijd geleden. Een bijzonder gevoel voor humor, onze verdrietjes, jouw grote pijn en mijn poging die een beetje te verzachten wat me soms wel, maar vaak ook niet lukte.
Mensen die ‘anders zijn’, leven vaak in eenzaamheid. Omdat de andere mensen hun eigen ‘anders zijn’ ontkennen of er slecht raad mee weten. Dan lijkt het of je alleen bent. Voor mijn gevoel was je completer dan de meesten van ons.
Er zijn een paar mensen in een heel leven die ik nooit vergeet. Jij bent daar één van.

Ik hou veel van je lieve Yonit en ik vertrouw dat je nu je rust gevonden hebt. We zien elkaar terug, als mijn paadje hier gelopen is.

Veel liefs, Hanneke