Yonit
Aan mijn sleutelbos hangen twee sleutels. Eén van de voordeur en één van de tuindeuren. De sleutels worden overrompeld door een bonuskaartje (ik vergeet dat ding altijd als ie in m’n portemonnee zit), een hanger met muntje (zodat ik nooit een 50 cent stuk bij me hoef te hebben voor de karretjes in de supermarkt), een piepklein zaklantaarntje (dat in het donker aan de halsband van mijn hond hangt, tot haar grote ergernis), een 16 Gb USB-stick (waar bijvoorbeeld het filmpje van mijn sculpturen ook op staat) en een zilverkleurig paard-schaakstuk (als herinnering aan een welverdiende schaak-mat).
Ik zit eraan te denken mijn nieuwe telefoontje eraan te hangen. Da’s maar een ielig dingetje, maar wel met alles erop en eraan: camera, mp3-speler, internet, mail, u roept, wij hebben. Leek me handig, m’n mobi aan de sleutelhanger: kan je ‘m ook niet vergeten als je het huis uit gaat. Als je tenminste klug genoeg bent om je huissleutels altijd mee te nemen natuurlijk (ik heb mezelf al diverse malen buitengesloten). En dan kan je natuurlijk ook niet even bellen met je telefoontje, want die hangt bij je g’dvergeten vergeten sleutels. Daarnaast nog een probleempje: mijn sleutels hangen vaak aan een riemlus aan mijn broek. En dan moet je wel heel onbevallige standjes innemen om je telefoon snel te beantwoorden. Toch maar niet doen, dan.
P.S.: dat apparaatje onderaan de foto is de telefoon. Er schuift niks uit en er klapt niks open. Nu niet meer te vinden aan de sleutelbos 
Notititie Ad: Deze foto heb ik niet – wie wel?
Yonit
Ik hou van het Noorderlicht. De hond kan er los (al loopt ze wel weg) en als het echt warm is zwem ik er in het IJ. Maar je kan er niet lopend naartoe, vanaf mijn huis. Je moet met de fiets, waarbij Vata als handrem fungeert, of met de bus, wat Vata ook al niet leuk vind en met wachten mee duurt het een half uur voor je er bent.
Maar verder is er hier niks. Een snackbar, niet al te ver weg. Niet echt gezellig. De IJ-kantine, bijna even ver weg als het Noorderlicht maar een beetje pretentieus. Beggars can’t be choosers – mooi weer is Noorderlicht-weer.
Een paar weken geleden, het regende nog veel en het was koud, kreeg ik een kaartje in de bus. Het vernieuwde Zonneplein-café was open. Het Zonneplein, daar zit mijn dierenarts, en mijn kapper, en mijn euroshop-winkel. Ik kom er niet heel vaak. Maar vandaag, met de keus om rusteloos in de tuin te zitten of naar buiten gaan, heb ik mijn fretje Neo in zijn tuigje gehesen en ben naar het Zonneplein gelopen.
Verrassing. Aángename verrassing! Tafeltjes in de volle zon buiten. Het interieur licht en vrolijk. Zelfgemaakte taarten en heerlijke broodjes. Uitzicht over het plein. Open Wifi! Mensen die zich tegen mij en Neo aan bemoeien. En na afloop even naar de euroshop om (ieuw) échte muizenvallen te kopen, en snoepjes voor Vata.
Er maakt zich een gevoel van opluchting van mij meester. Amsterdam Noord is weer wat leefbaarder geworden. Morgen belooft mooi weer. Ik neem mijn hond, de zaterdagkrant en mijn laptopje mee en ga genieten. Ik heb er nu al zin in.
P.S.: een meneer die er, wat mij betreft, nogal mafioos uitzag, en op het terras zat samen met zijn moeder Joke waarvan ik eerst dacht dat het ook een man was, vertelde me van alles over zijn beestjes. Hij had ook fretten gehad. Aan het eind van het gesprek zei hij: ‘Heb ik jou laatst niet op tv gezien?’ Schrik! Ik ben herkend!
Notitie Ad: Ook hier ontbreekt een foto. Het was in ieder geval een foto van het Zonnehuis.
Yonit
Do you believe
in what you see?
I’m standing right in front of you
so all you see is me.
Do you believe
in what I do?
I need the confirmation and
it needs to come from you.
Everyone’s saying different things to me
different things to me.
The truth is hard to separate
but I can’t just let it be.
Can you see
what’s in my head?
Can you take the good right with the bad
and let it be just that?
Can you see
what’s in my heart?
Can you see both pain and love are true
and not tear me apart?
Everyone’s saying different things to me
different things to me.
Could you please withold your judgment
and just let me be…
P.S.: De muziek die ik bij deze woorden in mijn hoofd hoor en een gedeelte van de tekst zijn afkomstig van het nummer The Waiting Line van Zero 7
Laatste reacties